Rugby is nie ’n werk of selfs ’n loopbaan vir Maties Rugby se hoofafrigter, Kabamba Floors, nie – dit is ’n roeping.
Floors is op die ouderdom van nege aan die sport bekendgestel op ’n stoffige veld by ’n volstruisplaas-skool in Oudtshoorn. Dit was vuurdoop en ’n vroeë les in hard word en doen wat jy moet doen, want met so min spelers het Graad 1-kinders teen Graad 7-kinders gespeel.
Dit het verander by Hoërskool Môrester waar hy kaptein van die eerstespan was. Omdat sy skool nie as ’n sogenaamde “rugby-skool” beskou is nie, het hy nooit die kans gekry om Cravenweek-rugby te speel nie. Maar ná matriek is hy onmiddellik gekies vir die Suidwestelike Distrikte o.19-span en het hy oor twee seisoene 38 wedstryde gespeel voordat die Vrystaatse Cheetahs hom nader getrek het.
“Ek het die uitdagings van om nie deel van die rugby- of kulturele elite te wees nie, vroeg in my lewe ontdek,” sê Floors. “Ek kon verbitterd raak, of ek kon positief wees, hard werk en vasberade bly om my eie doelwitte te bereik. Ek het laasgenoemde gekies en hou aan om dit in alle aspekte van my lewe toe te pas.
“Ek het vir 13 jaar professionele rugby gespeel, my Springbok-trui gekry, afrigting bemeester – en nou sit ek met trots in Dok Craven se kantoor!”
Na 11 jaar by die Cheetahs en ’n verdere seisoen by SWD, het Floors op 34-jarige ouderdom halt geroep as professionele speler. Hy het na Kaapstad teruggekeer, hom in Tableview gevestig en vir ’n volle jaar fisiese rehabilitasie ondergaan.
Dit was gedurende hierdie tyd dat sy voormalige Cheetahs-afrigter en destydse Maties-hoofafrigter, Hawies Fourie, hom genooi het om as assistent-afrigter vir die juniors by Stellenbosch aan te sluit. En so het hy in 2016 deel van die Maroenmasjien geword – eers as assistent-afrigter vir die Young Guns en toe as hoofafrigter van die juniors. In 2022 was hy assistent-afrigter vir die seniors, en vanjaar is hy tot hoofafrigter bevorder.
“Ek moes onder begin om te wees waar ek vandag is. En dit kan net positief wees omdat ek in hierdie posisie kom met ’n begrip en ervaring van hoe Maties Rugby op en van die veld funksioneer,” sê Floors.
In teenstelling met wat baie mense dink, strek die werk veel weier as om spelers af te rig en die span te kies. “My verantwoordelikhede sluit in die werwing en behoud van spelers; toesig oor hul welstand as studentatlete akademies, fisies en geestelik; die ontwikkeling en implementering van ’n spanstrategieë om prestasie vir die klub te verseker; en die bevordering van die Universiteit se doelwitte rakende transformasie en die studente-ervaring.”
Werwing, verduidelik hy, is veel meer kompleks as om by skole se rugbywedstryde rond te hang en die beste spelers te kies. “Daar is kriteria vir alles: akademiese prestasie, BWCI-maatstawwe, insluiting van spelers van skole wat nie top-vlak is nie, en selfs meer uitdagings met beursaanbiedings … Dit verg insette van alle rolspelers en dikwels moeilike en ongewilde besluite.”
Floors glo dat werwing na universiteitspanne – die poort na die provinsiale en nasionale verhoog – makliker sou wees as meer in skole belê word en gemeenskappe bemagtig word om kulturele aanpassing te vergemaklik. “Ons het beter onderrig by alle skole nodig sodat spelers kwalifiseer vir ’n graad en nie net vir toelating tot universiteite nie. Behoud is noodsaaklik, nie net vir die ontwikkeling van ’n span oor drie tot vier jaar nie, maar ook vir die finansiële model van die instelling. Totdat daar gelykheid in skoolonderrig is, sal ons sukkel om die werwingspeelveld gelyk te maak,” sê Floors.
Ten spyte van die uitdagings is Floors lief vir sy werk. “As ’n professionele speler leer jy vinnig om jou ego opsy te skuif vir die span. Dit is wat ek toepas in my werk hier. Ek is trots op Maties se transformasie. Vir sommige is dit steeds ’n vyandige woord … maar eintlik gaan dit net oor die evolusie van die geskiedenis en nalatenskap van hierdie uitmuntende klub. My doelwit is om die verlede te vier terwyl ek dit na die hede verskuif.”